Czy znacie swoich krewnych? Co o nich wiecie, czy ich szare nudne życie może skrywać coś ciekawego? Przekona się o tym bohaterka najnowszej książki Valerie Perrin „Colette”, która dostaje telefon o śmierci swojej ciotki Colette Septembre, fanki piłkarskiego klubu, pochowanej trzy lata wcześniej. Agnes, znana reżyserka, przeżywająca kryzys małżeński, z niedowierzaniem i zdziwieniem stara się rozwiązać tę zagadkę, śledzi losy ciotki - szewczyni z zakładu szewskiego w małym francuskim miasteczku. W młodości spędzała tam przecież każde wakacje i nie zauważyła nic dziwnego. A oto okazuje się, że ciotka przez parę lat chroniła najbliższą jej osobę przez zemstą psychopaty.

Nie chcę opowiadać fabuły tej zajmującej powieści (zresztą jak każda poprzednia Valerie Perrin) aby nie zepsuć przyjemności czytania. Bowiem cała książka to wielowątkowy, wielokolorowy dywan utkany z losów poszczególnych bohaterów. A galeria bohaterów to mix skrajnych postaw, charakterów, różnych nacji i cyrkowych dziwolągów. Dobro miesza się tu ze złem, jest tu samotność, przemoc, strata ale też pomoc, zaufanie, miłość i wzajemne relacje z innymi ludźmi.
Historia Colette opisana jest z różnych perspektyw. Teraźniejszość - to poczynania Agnes odkrywającej wraz z przyjaciółmi tajemnice podwójnej śmierci ciotki.

Drugi wątek to dzieje życia Colette od małej dziewczynki do zagadkowej śmierci. Przebieg zdarzeń uzupełniają nagrania z kaset pozostawione przez Colette i jej przyjaciółkę. Czytelnik otrzymuje niezwykłe i zawiłe historie rodzinne sięgające nawet czasów II wojny światowej.
Dla mnie jest to przede wszystkim powieść o poświęceniu, do jakiego nie każdy może dojrzeć. Poświęceniu siostry, by talent brata nie został zaprzepaszczony, poświęceniu opiekuna dla adoptowanej dziewczynki, poświeceniu przyjaciółki dla przyjaciółki. Przyjaźń jest w tej powieści dobrem niekwestionowanym. Zresztą wiele dobrych rzeczy dzieje się na kartach tej powieści. A jej zakończenie jak zwykle zaskakuje czytelnika. W trakcie czytania nie raz mamy ochotę by zerknąć na koniec, ale zapewniam, że zepsułoby to wyśmienitą zabawę jaką jest lektura „Colette”.

Halina Jasnosz - moderatorka DKK